ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Αγαπητοί μας φίλοι, αυτή την δύσκολη για όλους μας περίοδο μαζί με τις εόρτιες ευχές τις δικές μου, της οικογενείας μου και των συνεργατών μου, επιθυμώ να σας γνωστοποιήσω ότι εδώ και λίγους μήνες ξεκίνησε η ανασυγκρότηση της Δημοκρατικής Αναγέννησης από μια ομάδα νέων ανθρώπων.

Ο σπαταλημένος πόρος της πολιτικής είναι η μόνη δυνατότητα που έχουμε, αν όχι να ορίσουμε τις ζωές μας, να δώσουμε τουλάχιστον μαρτυρία ενός άλλου ύφους και, πρωτίστως, ήθους.

Η Δημοκρατική Αναγνέννηση δεν υπήρξε κίνηση καιροσκοπισμού. Ιδρύθηκε και πολιτεύθηκε ως χειρονομία ευθύνης. Και ως τέτοια συνεχίζει.

Επικεφαλής της προσπάθειας είναι ο επί χρόνια συνεργάτης μου και γραμματέας της Θεόδωρος Ε. Παντούλας, ο οποίος εργάζεται αόκνως.

Σας καλώ να στηρίξετε ενεργά αυτή την προσπάθεια, ώστε να εδραιωθεί, όχι μόνον ως χώρος αντίστασης στα δεινά που απεργάζονται εχθροί και φίλοι, αλλά και σαν χώρος παραγωγής πραγματικής πολιτικής. Εγκάρδιες ευχές για ευλογημένα Χριστούγεννα.

Ας είναι το νέο έτος, έτος απελευθέρωσης της πατρίδας μας.

Στέλιος Παπαθεμελής

Πολιτική στων μνημονίων τον καιρό

του Θεόδωρου Ε. Παντούλα

Όποιος πιστεύει ότι το πολιτικό προσωπικό μπορεί να απαντήσει στα προβλήματα της ζωής του και της χώρας, δεν χρειάζεται να διαβάσει αυτό το κείμενο, διότι αυτό το κείμενο εκκινεί από την εξόχως λογική διαπίστωση ότι δεν μπορεί να είναι ναυαγοσώστες αυτοί που κατόρθωσαν το ναυάγιο της χρεοκοπίας και της επιτρόπευσης.

Συνέχεια

Οι Σεφερλήδες

Όταν υπάρχουν νεκροί καλό είναι να μην κάνουμε μικροπολιτική (καλό είναι να μην κάνουμε ποτέ μικροπολιτική αλλά αυτό άλλη φορά). Καλό επίσης είναι οι Χαρδαλιάδες κάθε Κυβέρνησης να σταματήσουν να ψεύδονται. Γνώριζαν πολύ καλά από τις προβλέψεις της Ε.Μ.Υ. την ένταση και την έκταση της κακοκαιρίας στην Εύβοια. Δεν ολιγώρησαν. Είναι ανίκανοι. Και είναι ανίκανοι, διότι αντιλαμβάνονται το κράτος ως κομματικό λάφυρο. Να το δηώσουν θέλουν και όχι να το υπηρετήσουν. Για αυτό δεν μπορούν να διακρίνουν ότι ο Σεφερλής είναι κωμικός κι αυτοί υπουργοί και πρωθυπουργοί.

Βασιλικός κι αν μαραθεί τη μυρωδιά την έχει

ή ποιος φοβάται τον λαό;

Ξέρουμε και πόσοι είμαστε και ποιοι είμαστε. Σπορά του βαθύριζου ελληνικού τρόπου και τόπου είμαστε. Γι’ αυτό και δεν νερώνουμε το κρασί μας. Και δεν κάνουμε πίσω όχι από στενοκεφαλιά αλλά επειδή η πολιτική μας στράτευση δεν είναι υποχρέωση αλλά καθήκον.

του Θεόδωρου Ε. Παντούλα,

Μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι αυτοί που, δυο αιώνες μετά την εθνική επανάσταση του 1821, κατόρθωσαν την κατάντια της επιτρόπευσης, δεν είναι αυτοί που θα εμπνευστούν, θα σχεδιάσουν ή θα υλοποιήσουν την ξεχασμένη –ακόμη και σαν σύνθημα– εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. Η δική τους μέριμνα είναι η εκποίηση της δημόσιας (και ιδιωτικής) περιουσίας. Γι’ αυτό και ομολογημένη διακομματική φιλοδοξία τους παραμένει η «έξοδος στις αγορές», ο νέος δανεισμός, η μακροημέρευση της εξάρτησης και του παρασιτισμού. Αυτή είναι η ξεδιάντροπα ομολογημένη νέα μεγάλη ιδέα τους.

Συνέχεια

Κάτω τα χέρια από την Αγιά Σοφιά!

του Στέλιου Παπαθεμελή
«Η θρησκευτική δεξιά στην Τουρκία είχε δύο βασικά αιτήματα συμβολικής σημασίας στην πολυκομματική πολιτική: την ανέγερση τεμένους στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης και τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Αυτά γράφει ο Αχμέτ Γιλντίζ (στο πλαίσιο κειμένου – έρευνας υπό τον τίτλο “Politico-Religious Discourse of Political Islam in Turkey:The Parties of National Outlook”» μφρ. Ε. Νιάνιος).
  Ήταν επόμενο ο σημερινός «σουλτάνος» να υιοθετήσει αμφότερα τα αιτήματα – συνθήματα. Αλλιώς δεν θα καμάρωνε ως «σουλτανικότερος» των προκατόχων του σουλτάνων. Όπως θρασύτατα συχνά τον «στολίζουν» οι δικοί του. Η 29η Μαΐου 1453, ημέρα της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως από τους οσμανλήδες, αποφράδα ημέρα για τον Ελληνισμό και όλους τους πολιτισμένους λαούς, πανηγυρίζεται από τους κατακτητές ισλαμιστές. Σε μια στιγμή απογείωσης τού θράσους του ο ισλαμιστής φωράται να κραυγάζει:
 «Συγχαίρω την 567η επέτειο τής άλωσης τής Κωνσταντινούπολης, που είναι μια από τις πιο μεγαλοπρεπείς νίκες στην Ιστορία, καθώς σηματοδοτεί το κλείσιμο μιας εποχής και το άνοιγμα μιας άλλης. Μνημονεύω τους ήρωές μας που έκαναν αυτή τη γη, πατρίδα μας, με σεβασμό και με την ευλογία τού Θεού»!!!

Συνέχεια

Στροφή στην κοινωνική και εθνική απελευθέρωση

του Θεόδωρου Ε. Παντούλα

Βγήκαμε αμήχανοι από έναν ιστορικό κύκλο έχοντας όμως την περηφάνια ότι ούτε κιοτέψαμε ούτε ηττηθήκαμε. Και τις κόκκινες γραμμές μας δεν τις μετακινήσαμε στο ελάχιστο: με τους δημοπράτες του τόπου μας ΔΕΝ διαπραγματευόμαστε καμιά τιμή εκποίησης. Δεν αρμόζει της πατρίδας μας να είναι η νέα μεγάλη ιδέα της το ξεπούλημα, η ενεχυρίαση και ο δανεισμός. Αυτά μπορεί να είναι φιλοδοξίες των πλασιέδων του παρασιτικού παλαιοκομματισμού αλλά είναι ανάξια της ιστορίας μας, μιας ιστορίας που γίνεται άθυρμα της κληρονομικής ή της διορισμένης ολιγαρχίας, που αστυνομεύει τον τόπο. Της ολιγαρχίας που, ενώ είναι αυτουργός της καταστροφής, συστήνεται και σταδιοδρομεί σαν… σωτήρας με παλινωδίες στο εσωτερικό και κατεβασμένα παντελόνια στις Αγορές. Γιατί οι Αγορές –μην κρυβόμαστε– κάνουν κουμάντο έχοντας ως παραγιούς το εδώ πολιτευόμενο κι «αντιπολιτευόμενο» προσωπικό. Μπορούν όμως οι παραγιοί, που κατόρθωσαν αυτό το ναυάγιο, να είναι και οι ναυαγοσώστες; Εμείς λέμε ότι δεν μπορούν ούτε αυτοί ούτε οι μούτσοι τους.

Συνέχεια

Αγοράζοντας (με χρήματα άλλων) την προεκλογική σου εικόνα

του Θεόδωρου Ε. Παντούλα

Είναι απρεπές να ψιθυρίζεις για εκλογές την ώρα που ο τόπος κι οι άνθρωποί του δίνουν τον αγώνα που δίνουν. Είναι απρεπές να ψιθυρίζεις για εκλογές και χυδαίο να τις προετοιμάζεις.

Αυτό ‒κοντά στα άλλα‒ κάνει η κυβέρνηση. Δεν αναφερόμαστε στην ούτως ή άλλως προκλητική χρηματοδότηση των κομμάτων και την σκανδαλωδώς προνομιακή διευθέτηση των δανειακών τους υποχρεώσεων. Αναφερόμαστε στην διευκόλυνση των καναλαρχών και, κυρίως, στην προικοδότησή τους με μυθώδη ποσά ‒ κι ας είναι υποχρεωμένοι οι ραδιοτηλεοπτικοί δίαυλοι να προβάλλουν δωρεάν τα μηνύματα κοινωνικού χαρακτήρα.  Ό,τι ψίχουλα πέσουν από το φαγοπότι θα μοιραστούν στους φτωχούς συγγενείς των εφημερίδων ‒ έτσι, βρε αδερφέ, για να επικαλούμαστε τα προσχήματα που δεν σώζουμε. Να φλυαρούμε για «ελευθεροτυπία», για «δημοκρατία» και άλλα όμορφα και να μην ακούγονται τα γέλια όσων γύρισαν την πλάτη στις σημαδεμένες εκλογικές αναμετρήσεις. Και τα κλάματα εκείνων που, παρότι ξέρουν πως οι αναμετρήσεις είναι σικέ, παλεύουν όχι να μπουν στο παιχνίδι αλλά να το διακόψουν.

Οι διακοπές βεβαίως μπορεί να μην σημαίνουν και τίποτε. Μπορούν όμως να σημάνουν και μια αρχή. Αρχή να αποκτήσουν φωνή όσοι μέχρι σήμερα δεν έχουν φωνή. Και ποιοι είναι αυτοί; Μα όλοι εκείνοι που ο πρώην πρωθυπουργός ‒σε μια σπάνια στιγμή ειλικρίνειας‒ αποκάλεσε «ετερόκλητο όχλο».

Ο νυν πρωθυπουργός δεν έκανε χαρακτηρισμούς. Η συμπεριφορά του όμως ‒για όσους δεν αρκούνται στην εξωνημένη «ενημέρωση»‒ είναι χαρακτηριστική.

«Για να γυρίσει ο ήλιος- θέλει δουλειά πολλή»

Κοινωνιολόγοι, φιλόσοφοι, ιστορικοί και εί τινες άλλοι ψάχνονται τις μέρες αυτές ξεσκονίζοντας τις βιβλιοθήκες τους να ερμηνεύσουν τα συμβαίνοντα. Η Κίνα, αν και διοχέτευσε λανθασμένες και μισές πληροφορίες για τον κορωνοϊό, προχώρησε μάλιστα σε συλλήψεις γιατρών έμεινε για άλλη μια φορά στο απυρόβλητο της κριτικής. Έχει εγκαταστήσει, λένε οι πληροφορίες, 200.000.000 κάμερες με εξελιγμένο σύστημα αναγνώρισης προσώπου που έχει την δυνατότητα να ανιχνεύσει ακόμη και τα … σπυράκια στο πρόσωπο. Είναι μια δυστοπική εικόνα για Ευρωπαίους, αλλά αφήνει αδιάφορους τους Κινέζους.
Ο Βερολινέζος καθηγητής Byung-Chul Hah είναι πιο συγκρατημένος από τον Σλοβένο φιλόσοφο Σλαβόϊ Ζίζεκ ο οποίος επιμένει ότι ο ιός θα προκαλέσει θανατηφόρο πλήγμα στο καπιταλισμό. Ο Γερμανός αποφαίνεται ότι η Κίνα θα πουλήσει την αποτελεσματικότητα του μοντέλου ασφάλειας σε διεθνές επίπεδο. Κατά τα λοιπά μετά την επιδημία ο καπιταλισμός θα επιστρέψει και μάλιστα πιο αμείλικτος. Νέο μοντέλο εξουσίας κατά την Ναόμι Κλάϊν. Κανείς ιός, ωστόσο, επιλέγει ο Byung-Chul Hah δεν μπορεί να προκαλέσει επανάσταση επειδή ο ιός απομονώνει τους ανθρώπους, αλλά η επανάσταση προϋποθέτει ενότητα και συσπείρωση δυνάμεων. Και η αισιοδοξία και η ελπίδα του Γερμανού πανεπιστημιακού: «Μετά την επιδημία ελπίζουμε να γίνει μια επανάσταση με ανθρώπινο πρόσωπο». (Πηγή: https://www.liberation.fr/…/la-revolution-virale-n-aura-pas… [Μεταφρ. Ε. Νιάνιος]).
Δυστυχώς οι αξιωματούχοι του ΚΚΚ για κρίσιμο χρόνο τριών εβδομάδων λειτούργησαν αρνητικά και εναντίον της ιατρικής αλήθειας. Είναι σήμερα πεποίθηση των ειδικών ότι αν η νόσος είχε αντιμετωπισθεί θεραπευτικά μόλις δημιουργήθηκε, δεν θα υπήρχε πανδημία.
Χρεωκόπησε ο κουμουνισμός (ΚΚΚ τιμώρησε τους γιατρούς του Νοσοκομείου του Wulen που προειδοποίησαν), χρεωκόπησε ο ευρωπαϊσμός και η παγκοσμιοποίηση. Χρεωκόπησαν όλοι οι αυτοανακηρυγμένοι «σωτήρες» της ανθρωπότητας.
Λαθρομεταναστευτικού συνέχεια χωρίς τέλος:
Δεν τους δέχεται η Ιταλία, αλλά τους υποδέχεται η Ελλάδα τους (λαθρο)μετανάστες από την Λιβύη! Τελικά το πρόγραμμα αντικατάστασης των Ελλήνων από αφροασιάτες είναι σε αδιάκοπη εγρήγορση. Το ΑΜΚΑ της εποχής Τσίπρα συνεχίζει να μοιράζει αδιάκοπα η κυβέρνηση Μητσοτάκη σαν να μην τρέχει τίποτα! Οι περιβόητες «δομές» που υποτίθεται θα έκλειναν, «πολλού γε και δη» ζουν και βασιλεύουν και την Ελλάδα κυριεύουν. Ανεξέλεγκτοι οι (λαθρο)μετανάστες «σπάζουν» την καραντίνα, το σκάνε και περπατούν ανενόχλητοι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με όλα τα δραματικά επακόλουθα των κινήσεών τους.
Από την καθημερινή ειδησιογραφία: Βιαστικοί ασυνείδητοι οδηγοί τσαλαπατούν και σκοτώνουν εκατοντάδες χελιδόνια. Τα ταλαίπωρα επανέρχονται από το επίπονο ταξίδι που κάνουν κάθε φορά από την Αφρική όπου παραχειμάζουν και κατακουρασμένα πέφτουν άθελά τους στο δρόμο να ξεκουρασθούν. Οι οδηγοί οφείλουν να προσέχουν πολύ για να μην γίνονται ακούσιοι δολοφόνοι των γλυκύτατων αυτών υπάρξεων.
«Ένα το χελιδόνι- και η άνοιξη ακριβή.
Για να γυρίσει ο ήλιος- θέλει δουλειά πολλή».
(Ελύτης)
Τα χελιδόνια δεν είναι λαθρομετανάστες, είναι πολιτογραφημένοι Έλληνες.
Ζωντανή η ποιμαντική παρέμβαση του Μητροπολίτου Αργολίδος Νεκταρίου: Μας θύμισε τον στεντόρειο λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου «Προς Ευτρόπιον πατρίκιον και ύπατον»:
«Πού νυν οι πεπλασμένοι φίλοι; Πού τα συμπόσια και τα δείπνα; Πού ο των παρασίτων εσμός, και ο δι΄όλης ημέρας εγχεόμενος άκρατος, και αι ποικίλαι των μαγείρων τέχναι, και οι της δυναστείας θεραπαυταί, οι πάντα προς χάριν ποιούντες και λέγοντες; Νυξ ην πάντα εκείνα και όναρ, και ημέρας γενομένης ηφανίσθη». Ηφανίσθη!

Εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 11/4/2020

Όχι στο ευρωομόλογο. Λύσεις υπάρχουν.

του Αλέξανδρου Αρβανιτάκη

Υπάρχουν, ειδικά για την Ελλάδα, πολλαπλές πηγές ρευστότητας, πέραν της έκδοσης ευρωομολόγου.
Η υιοθέτηση ενός κοινού ομολόγου θα φέρει περαιτέρω μεταφοράς δημοσιονομικής κυριαρχίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μέσω ενός Ευρωπαίου υπουργού προϋπολογισμού.
Άλλωστε αυτή την προϋπόθεση είχε θέσει προ ετών ο Σοιμπλε σε ανάλογες συζητήσεις στο παρελθόν περί ευρωομολόγου.
Το πρόσφατο φιάσκο με τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και η διαχρονική στάση των Ευρωπαίων «εταίρων» μας απέναντι στις ελληνικές υποθέσεις δεν δημιουργούν εμπιστοσύνη και αισιοδοξία ότι ο στενότερος ευρωπαϊκός έλεγχος στα οικονομικά των κρατών μελών θα είναι προς το συμφέρον της Ελλάδος.
Ως προς τις πολλαπλές πηγές ρευστότητας ενδεικτικά θα αναφέρω:
1. Δυνατότητα έκδοσης ομολόγων με ελληνικό δίκαιο και αγοράς τους από το κοινό αλλά και την ΕΚΤ (δέσμευση για αγορές έως 15 δις μέσω QE).
2. «Μαξιλάρι ρευστότητας» ύψους 37 δις από υπόλοιπο Μνημονίου 3 και εκδόσεων ομολόγων μετά το 2018.
3. Αξιοποίηση άτοκου ή χαμηλότοκου δανεισμού μέσω ΕΤΕΑΝ προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (άμεση αποδέσμευση των σχετικών κονδυλίων από τις συστιμικές τράπεζες), η σχετική ρευστότητα φτάνει στα 4 δις ευρώ.
4. Δυνατότητα δανεισμού από τα ταμειακά διαθέσιμα των Νομικών Προσώπων του Δημοσίου, άνω των 30 δις, μέσω εντόκων γραμματίων.
5. Αναπροσανατολισμός των υπολοίπων του ΕΣΠΑ, του οποίου η δυνατότητα συμβασιοποίησης ολοκληρώνεται τέλος του 2020, εξ’ ολοκλήρου σε δράσεις στήριξης της μισθωτής απασχόλησης, των ανέργων (ιδίως των μακροχρόνιων) και των αυτοαπασχολουμένων.
Τέλος, η πρόσβαση στον ESM, χωρίς μνημόνια και προϋποθέσεις, είναι προτιμότερη από την φεντεραλιστική φαντασίωση του ευρωομολόγου.